theatro anapoda

research & performance

04/13, μήτρα : εν ζωή μεταλλαξογένεση

 

 

afisa0

 

 

Performance / μήτρα: εν ζωή μεταλλαξογένεση, Θέατρο Εμπρός, Αθήνα.

 

Εδώ στο θέατρο ανάποδα βλέπουμε τη μήτρα σαν μια μηχανή παραγωγής πραγματικότητας. Ένας μορφοποιητής σε συνεχόμενο παροντικό χρόνο που μονοπωλεί την κοσμική συνείδηση, μονοπωλεί την αγάπη τον έρωτα και το όνειρο, μονοπωλεί τη ζωή το χρόνο και την τύχη παρέχοντας έναν κήπο των απολαύσεων. Στην ουσία αυτό που παρέχει είναι ένα ξαναχεσμένο σκατό. Όλοι οι θεσμοί που σύστηναν τους εγκλεισμούς για τη διαμόρφωση και τη  συμμόρφωση βρίσκονται σε κρίση. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι χρειάζονται μεταρρύθμιση όμως οικογένεια, σχολείο, χώροι εργασίας , φυλακές και νοσοκομεία βρίσκονται σε αποσύνθεση. Μέσα από τη μήτρα θα βγει και αυτό που θα πάει το σύστημα παραπέρα. Είναι η νέα κοινωνία που μορφοποιείται και απαιτεί τους δικούς της θεσμούς. Είναι ο έλεγχος αυτός ο νέος αυτοκράτορας της πραγματικότητας που θα επιφορτιστεί με το καθήκον να βάλει το σύστημα σε κίνηση. Χωρίς να χρειάζεται να κάνει επανεκκίνηση, ο έλεγχος εκμεταλλεύεται τις δομές της πειθαρχίας αλλά τις πηγαίνει πιο πέρα, εδώ δεν παρακολουθούν κάποιοι κάποιους εδώ παρακολουθούν όλοι όλους. Ο πόλεμος γίνεται για την αιχμαλωσία, ο έλεγχος χτυπάει στο κεφάλι, τρυπάει τα όρια της γλώσσας, ριζώνει στη συνήθεια και γίνεται ευκολία. Μια ευκολία στείρα στομώνει το ξυράφι της συνείδησης γεννάει αντίτυπα σκοτώνει τα πρωτότυπα. Μια τελετή επίγνωσης συνεισφορά του χάους καλεί το αρχέτυπο να εισβάλει στο παρόν – εκεί που όλα παίζονται και τίποτα δε χάθηκε ακόμα.

 

mitra

1

Σε έναν κόσμο που κυλάει με απεριόριστη ταχύτητα το σώμα παραδέρνει προφυλασσόμενο πίσω από το πλαστικό, αναισθητοποιώντας σιγά σιγά τις αισθήσεις του, παρασέρνοντας το πνεύμα σε βέβαιο πνιγμό από ασφυξία. Αυτή η κατάσταση δεν είναι προϊόν κάποιου αυτοματισμού ανεξάρτητου από την ανθρώπινης θέλησης. Ο ίδιος ο σχεδιασμός της καθημερινότητας ευνοεί την απεριόριστη ταχύτητα και την ανεμπόδιστη ροή εμπορευμάτων και κεφαλαίων , εξορίζοντας τον ανθρώπινο παράγοντα από την συνδιαμόρφωση της πραγματικότητας, περιορίζοντας τον σε ρόλο παθητικού χρήστη προσφερόμενης υπηρεσίας.

2

Οι περιορισμοί της πειθαρχίας – υπακοής σε κανόνες στην κοινωνία του ελέγχου δεν καταλύονται αλλά περνάν σε μια μόνιμη κατάσταση αφού αυτό που έχει τελικά σημασία είναι η διαχείριση του χρόνου και πως αυτός κεφαλαιοποιείται. Έτσι ο έγκλειστος άνθρωπος που προχωρούσε από τον ένα χώρο εγκλεισμού στον παρακείμενο, τώρα βρίσκεται χρεωμένος μόνιμα σε ένα ελεύθερο ως προς τη ροή σύστημα στο οποίο για να έχει πρόσβαση θα πρέπει να αυτοπεριορίζεται σε ότι μπορεί να κεφαλαιοποιήσει για να μπορέσει να επιβιώσει.

3

Ο έλεγχος αντί να διατάζει και να οργανώνει  επιτρέπει τη συμμετοχή στη διαχείριση οποιασδήποτε ροής – μεταφοράς αρκεί αυτή να εξυπηρετεί τα χαρακτηριστικά του ελέγχου να είναι η ταχύτερη δυνατή – η φθηνότερη δυνατή και με την ελάχιστη πιθανότητα ανισορροπίας.  Έτσι ο έλεγχος με τις προσβάσεις που παρέχει καταφέρνει να αυτονομεί οποιαδήποτε δύναμη θεωρεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει το δίκτυο με τον αποδοτικότερο τρόπο. Αφού αυτό που μετράει είναι η εκμετάλλευση των παρεχόμενων δυνατοτήτων, η κατανάλωση δηλαδή υπηρεσιών. Όσο πιο πολλές υπηρεσίες καταναλώνονται τόσο πιο σταθερό και κερδοφόρο γίνεται το δίκτυο αλλά επειδή οι δυνάμεις που το διαχειρίζονται είναι αυτονομημένες από την κοινωνία και αρκετές φορές σε κόντρα μεταξύ τους, κάθε μια λειτουργεί με βάση το δικό της στενό βραχυπρόθεσμο συμφέρων. Αυτό κάνει το σύστημα να τρίζει κι απαιτεί ένα δεύτερο επίπεδο ελέγχου το οποίο αναλαμβάνει το ρόλο του αστρολόγου δηλαδή επιφορτίζεται με την ανάλυση – έλεγχο του ρίσκου που απορρέει από κάθε ενέργεια μιας αυτονομημένης δύναμης. Ο κίνδυνος κατάρρευσης είναι πανταχού παρόν και για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται περισσότερο έλεγχο, στην ουσία επιτροπές διαιτησίας όπως είναι ο ποε η παγκ τραπ και το δντ, οι οποίες επιμερίζουν το κόστους του ρίσκου σε ολόκληρη την κοινωνία. Η διάσωση της τράπεζας γίνεται από τους φορολογούμενους, μια πυρηνική καταστροφή όπως  της φουκοσίμα την πληρώνει όλη η χώρα, ποιον να κατηγορήσεις όταν ένας οπλοφόρος εισβάλει σε ένα σχολείο; Τον έμπορο όπλων, τα μμε, τους θεσμούς, την οικογένεια ή το σύστημα ασφαλείας ;

4

Με τον όρο ομοιόσταση ορίζουμε τη λειτουργία εκείνη που ο οργανισμός γενικά τόσο σαν σώμα όσο και σαν ψυχή, συντονίζεται με το εξωτερικό περιβάλλον προκειμένου να έχει μια αρμονία τόσο στην επιβίωση όσο και στην ευχάριστη παρουσία του σαν μέλος του συνόλου. Οι διαταραχές της ομοιόστασης όπου υφίσταντο για καιρό έχουν σαν αποτέλεσμα να δημιουργούν παθολογικές καταστάσεις οι οποίες πολλές φορές είναι ανίατες και αρκετές φορές προκαλούν περίεργα ψυχικά σύνδρομα.

5

Σύμφωνα με τη βιονευρολογική υπάρχει ένα γονιδιακό δίχτυ μέσα σε κάθε οργανισμό για μια επικοινωνία αυτού με το περιβάλλον. Το 95%των γονιδίων δεν είναι επακριβώς αποκωδικοποιημένα. Και δεν είναι αποκωδικοποιημένα προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν ‘’παρθένες’’  πληροφορίες  από τον έξω κόσμο προς τα μέσα.

6

Πέραν της ομοιομορφίας τα μηνύματα που προβάλλονται στο χώρο μέσα από εικόνες διαφημίστηκες πινακίδες και άλλα ερείσματα όπως μυρωδιές ήχοι κλπ αφορούν περισσότερο εμπορικά συμφέροντα με διεθνή παρουσία παρά πολιτιστικές αξίες και τοπικές πρωτοβουλίες. Τα σποτ επισκιάζουν τη μουσική, το εταιρικό σήμα αντικαθιστά το έργο τέχνης, η μυρωδιά ενός χάμπουργκερ υπερκαλύπτει το άρωμα ενός λουλουδιού ή της θάλασσας, η πολυεθνική καφετέρια αγοράζει το τοπικό καφενείο. Απ τα κάγκελα μέχρι τις πλάκες πεζοδρομίου και την δημοτική φύτευση προκύπτει μια ομοιομορφία που μπορεί να εντοπιστεί οπουδήποτε αυτό προκαλεί έλλειψη προσανατολισμού και ταύτισης με το περιβάλλον – σύγχυση.

7

Ο άνθρωπος μαθαίνει να ζει και να κεφαλαιοποιεί δυνατότητες στα πλαίσια που του υπαγορεύει κάθε αυτόνομη δύναμη που διαχειρίζεται το σύστημα όπως π.χ. είναι ο ιδιωτικός τομέας του εμπορίου. Η ομοιομορφία η διεθνοποίηση και το ιδιωτικό – εταιρικό συμφέρων είναι συνεργαζόμενοι πρωτεργάτες στην αποδυνάμωση της ταυτότητας. Αν καταφέρεις να δουλεύεις με τη λαχτάρα ενός χομπίστα τότε θα έχουνε κερδίσει.

8

Σε ένα σύστημα που έχει ανάγκη την ροή και την ταχύτητα η ανθρώπινη παρουσία αναγνωρίζεται μόνο από την υλική της υπόσταση και οτιδήποτε μπορεί να ψηφιοποιηθεί περιορίζοντας τη ζωή σε παθητική χρήση υπηρεσίας που διατίθεται από το σύστημα για πιο σίγουρη ροή. Το σώμα γίνεται υλικό βάρος εμπόρευμα για μεταφορά και οι πληροφορίες που το εγγράφουν – ψηφιοποιούν αρχειοθετούνται ως εν δυνάμει κεφάλαιο μετά από την απαραίτητη ανάλυση – στατιστικοποίηση. Η διαχείριση του συστήματος αφήνεται στα χέρια του ελέγχου ο οποίος δεν έχει να κάνει πλέον με το άτομο και τη θέση του στη μάζα αλλά με τα δίκτυα -είτε μεταφορικά είτε ηλεκτρικά – τις ροές και την πρόσβαση σε αυτά μέσω ενός κωδικού.

9

Ένα δίκτυο είναι ένα σύνολο κόμβων και πλευρών έχει μια πηγή κι έναν δέκτη και κόμβους ενδιάμεσης μεταφοράς, σκοπός είναι να ελαχιστοποιηθεί το κόστος μεταφοράς της ποσότητας της ροής ώστε να ικανοποιηθεί η συνολική ζήτηση.

10

Στο δίκτυο ο έλεγχος έχει ως σκοπό τη μεταφορά κάποιας ‘’οντότητας’’ ενέργεια, ήχος, σώματα, μεταξύ δυο σημείων με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο και συγκροτείται από ένα κονκλάβιο επιστημονικής ιεροσύνης διαφόρων ερευνητικών αντικειμένων όπως εφαρμοσμένα μαθηματικά, πληροφορική, μηχανική, διοίκηση, επιχειρησιακή έρευνα κ.α.

11

Στην κοινωνία του ελέγχου αν χρεωθείς αποκτάς πρόσβαση δηλαδή μπαίνεις σε τροχιά συνεχούς φάσματος σε συνεχή δικτύωση. Δεν θα αλλάζεις ρόλο ανάλογα με τον χώρο αλλά θα είσαι συνέχεια διαθέσιμος σε οποιονδήποτε χώρο και δια βίου εκπαιδευόμενος.  Ο έλεγχος δεν έχει να μόνο να αντιμετωπίσει τη διάλυση των συνόρων αλλά κυρίως τις εντός των συνόρων εκρήξεις. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι ο  εντοπισμός των κινούμενων σε συνεχές περιβάλλον ατόμων.

 

_DSC0055

 

 

Πρόλογος

Η ταχύτητα, το δίκτυο και η ροή του, απογυμνώνουν τους θεσμούς από το σταθερό νόημα τους και στερούν κάθε έννοια χρονικότητας. Οι σταθερές κοινωνικές σχέσεις δίνουν τη θέση τους στη ρευστότητα και την προσωρινότητα. Παρελθόν και μέλλον εξαφανίζονται παίρνοντας μαζί τους τις μνήμες και τα όνειρα, αφήνοντας πίσω τους σκέτες παροντικές στιγμές χωρίς δεσμεύσεις από κανενός είδους αφήγηση, ικανές μόνο για άμεση ικανοποίηση επιθυμιών. Ένας χώρος όπου δε κυλάει ο χρόνος, κατασκευασμένος με ελεγχόμενες όλες του τις συνθήκες,  αποκομμένος από το φυσικό περιβάλλον και ικανός να παρέχει δυνατότητες, είναι ο ιδανικός τόπος για τη μέγιστη στιγμιαία απόδοση. Αυτός ο μη-τόπος είναι η επικράτεια του ελέγχου.

 

μήτρα

 

http://www.youtube.com/watch?v=dBzAFfcE1ag

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Απρίλιος 10, 2013 by in performance and tagged , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: